Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jezioro Genezaret. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jezioro Genezaret. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 31 maja 2012

Góra Błogosławieństw

Nad Doliną Tabgha, tuż obok Jeziora Galilejskiego znajduje się wzniesienie, które góruje nad otoczeniem. Miejsce, które urzeka każdego pięknem swej przyrody, gdzie człowiek czuje się jak w bajce... 
Ma wysokość ok. 150 m n.p.m. Na jego zboczu archeolodzy odkryli ruiny kaplicy z IV wieku, która wznosiła się ponad grotą. Pisała o niej Egeria - Hiszpanka, odbywająca w IV wieku trzyletnią pielgrzymkę po Ziemi Świętej: „Blisko na górze znajduje się grota, Jezus schodząc do niej wygłosił błogosławieństwa”.



Stąd nazwa wniesienia: Góra Ośmiu Błogosławieństw. Nawiązując do tej tradycji, powyżej dawnego miejsca zbudowano w roku 1937 sanktuarium upamiętniające Jezusowe błogosławieństwa. Jest ono uważane za najpiękniejsze i najspokojniejsze ze wszystkich świętych miejsc chrześcijaństwa w Galilei. 



Ten przepiękny i niezwykły kościół zaprojektował A. Barrluzzi. Zbudowany na planie ośmiokąta, o wystroju pełnym prostoty nawiązuje do liczby błogosławieństw. Zwieńczony jest charakterystyczna kopułą, pod którą kryje się osiem okien, w których witrażach znajdują się łacińskie teksty błogosławieństw.



Całe wnętrze kościoła robi wrażenie lekkości. W samym centrum znajduje się ołtarz o podwójnej mensie, wspierany na czterech brązowych kolumienkach ze złoconymi spiralami w kształcie gałązek oliwnych, nad którym wznosi się smukły łuk z alabastru. 



Posadzka opowiada o strumieniu łaski płynącym od ołtarza i owocującym poprzez cnoty boskie i kardynalne. Z otaczających krużganków kościoła, roztacza się wspaniały widok na Jezioro Genezaret. Niebieski kolor wody tak przepięknie współgra tu ze złotą barwą wnętrza kościoła.



To chyba najlepsza platforma widokowa na Jezioro i miejsce skąd można podziwiać duży fragment Galilei. Dookoła kościoła znajdują się ogrody, o które dbają włoskie Siostry Franciszkanki Niepokalanego Serca Maryi.



Kościół otaczają portyki z kolumnami, skąd rozciąga się piękny widok na otaczające sanktuarium ustronne miejsce w gaju palm, kwitnących właśnie magnolii i fikusów. Każdy z odwiedzających to miejsce pielgrzymów czy turystów sporo czasu spędza spacerując portykami i odpoczywając w ich cieniu, rozkoszuje się widokiem wokół. To wspaniałe miejsce, pełne spokoju, które zaprasza do modlitwy i refleksji. 



W kościele umieszczona jest tablica upamiętniająca wizytę papieża Pawła VI w 1964 r., który jako pierwszy po św. Piotrze namiestnik Chrystusa przebywał w Ziemi Świętej. Również Jan Paweł II 24 marca 2000 r. nawiedził to miejsce podczas swej pielgrzymki po Izraelu. 


Kościółek, jak i dom pielgrzyma, jest pod opieką włoskich sióstr. 



Jakże chciałoby się znowu usiąść przed świątynią i patrzeć na piękno Jezioro Galilejskie, widoczne jak na dłoni… Wcale się nie dziwię, że talmudyści mawiali: Jeśli raj jest na ziemi, to jest nim Genezaret.

czwartek, 19 kwietnia 2012

Kościół Prymatu

Nad jeziorem Genezaret w Izraelu stoi Kościół lub jak mówią niektórzy Kaplica Prymatu św. Piotra.
To tu po raz trzeci ukazał się zmartwychwstały Jezus swoim uczniom wracającym z nieudanego połowu ryb. Doradził im wówczas, by zarzucili sieć po prawej stronie łodzi. Gdy to zrobili, złowili aż 153 wielkie ryby. Następnie spożyli wspólny posiłek. 



Kościół Prymatu został zbudowany z bazaltu, materiału wulkanicznego, który w tym rejonie można znaleźć w obfitości. Świątynia wznosi się dokładnie nad miejscem, gdzie był zbudowany wcześniejszy kościół. 


Obecny kościół Prymatu św. Piotra w Tabgha został wzniesiony w 1933 roku. Do dziś są widoczne nawet antyczne fragmenty murów pierwszej świątyni, pochodzącej z IV wieku. Wewnątrz kościoła znajduje się odsłonięty kawałek skały, na której wg tradycji, Jezus zaoferował swoim uczniom posiłek: ryby i chleb (J 21,9).


Wydaje się, że z tego powodu miejsce to było znane jako „Miejsce Węgli”, obecnie częściej nazywane „Mensa Christi”. Skała ta wznosi się dziś spod posadzki kościoła tuż przed ołtarzem. Wielu z przybywających tu klęka przed nią, dotyka i całuje ją. 



Na tej skale rozegrała się jeszcze inna scena: po posiłku Jezus zapytał trzykrotnie Szymona : „Szymonie, synu Jony, czy Mnie miłujesz?”. To pytanie w tym właśnie miejscu nabrało nowego znaczenia. Nie tak daleko stał przecież dom rodzinny Piotra, tu też przeżył on swoje dzieciństwo i wchodził w dorosłe życie, tu kochał tak normalnie, po ludzku.



Pytanie o miłość w tym miejscu było niczym innym jak rzuceniem wyzwania wszelkim relacjom. Co więcej, pytanie o miłość i to tuż po zaparciu się... było wyzwaniem ku przebudzeniu się i nadziei. Odpowiedź Piotra była szczera i rzeczowo prosta: „Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję”. Podobnie jak i słowa Chrystusa: „paś baranki moje”.



To tu właśnie nastąpiło przekazanie Piotrowi najwyższej władzy w Kościele, czyli prymatu. Tak więc tu spełniły się słowa z ewangelii skierowane do Piotra pod Cezareą Filipową: „Ty jesteś Piotr - Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą”. 



Świątynia Prymatu św. Piotra jest jakby materialną ilustracją duchowej prawdy o Kościele. Podobną wymowę na też sama budowla, która stoi tuż nad linią wody Jeziora Genezaret. Raz po raz fale z impetem uderzają o skałę, na której stoi kościół Prymatu, rozbryzgują się i spienione wycofują się z powrotem do jeziora. 


Wszystkie wydarzenia, które miały tu miejsce, upamiętnia piękna rzeźba przedstawiająca klęczącego, zalęknionego i zdumionego Piotra, przyjmującego laskę pasterską z ręki Chrystusa, który unosi nad nim dłoń przekazując władzę pasterską nad całym Kościołem.