Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ryba. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ryba. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 13 czerwca 2013

Rybny targ

Jak to na pustynnych wyspach bywa, głównym źródłem białka na wyspie Sal i na pozostałych Wyspach Zielonego Przylądka są ryby i to, co ocean może zaoferować.
W każdej miejscowości, przy mniej lub bardziej prowizorycznych portach rybacy sprzedają to, co złowili.




Targi, uliczni sprzedawcy oferują różnego rodzaju i wielkości ryby.




Tuńczyk, solandra, barrakuda, dorada i wiele innych ryb, których nazw poza miejscowymi rybakami nikt nie spamięta. 




Spacerując po plaży można spotkać nurków, którzy z radością pokazują to, co udało im się upolować w morskich głębinach.




Kilka razy byłem w małym porcie w miejscowości Palmeiro; tam z zainteresowaniem obserwowałem kobietę, która starała się sprzedać ryby.




Może nie byłoby w tym nic dziwnego, gdy nie fakt, że ryby trzymane były w misce z wodą, oczywiście żeby chronić ten łatwo psujący się towar przed słońcem i wysoką temperaturą.




Za każdym razem kiedy pojawiała się grupa turystów, a to następowało z częstotliwością mniej więcej 20 minutową ryby były wyjmowane z miski układane w rządku i pokazywane turystom.




Oczywiście turyści grzecznie przyglądali się rybkom, robili zdjęcia i odchodzili.




A sprzedająca kobieta zbierała ryby do miski i czekała na kolejną grupę.




Nie widziałem, że któryś z turystów kupił rybę, co też nie jest dziwne, biorąc pod uwagę, że zdecydowana większość z nich przebywa w hotelach oferujących w cenie pełne wyżywienie. 




W Santa Maria - turystycznej stolicy wyspy - jednym z ważniejszych obiektów budowlanych jest molo wychodzące kilkanaście metrów w głąb oceanu.




Każdego ranka okoliczni rybacy wyprawiają się stamtąd na połowy.




Na próżno szukać jednak zacumowanych u brzegu kutrów.




Połowy odbywają się z prostych drewnianych łodzi, z których rybacy wyrzucają do wody sieci.




Wystarczy kilka godzin, by w południe wypełnione rybami łodzie cumowały przy molo. Warto wtedy się tam zjawić.




Nie koniecznie po to, aby kupić świeżą rybę wprost z oceanu, ale aby przynajmniej zobaczyć ogrom bogactwa oceanu i zręczność z jaką ryby są czyszczone.




Ryby oprawiane są na miejscu i czasem molo spływa krwią.




Jednak rybacy zaraz zmywają je wodą zaczerpniętą wiadrami z Atlantyku.




Patrząc na ogromne tuńczyki, z podziwem spogląda się na skromnego rybaka, który potrafił wyciągnąć z oceanu taką wielką sztukę.




Z pewnością jest to owoc wielogodzinnego połowu.