Qenqo, Tambomachay i Puca Pucara bardzo możliwe że ktoś kto nie był w Peru nawet nie słyszał o tych trzech miejscach i z reguły są one zwiedzane obok wspaniałych miejsc inkaskiej architektury w Cuzco.
Qenko to świątynia trzech światów, położona 5 km od Cusco, to ciekawe skalne sanktuarium, które tworzy kamienna konstrukcja wokół megalitu intihuatana czyli "miejsce, gdzie przystaje słońce". Jest to kilka pomieszczeń wydrążonych w skale.
Ogromny głaz zasłania grotę uważaną za grobowiec Inki Pachacuteca. Dokonywano tu mumifikacji zwłok i składano ofiary najważniejszemu bóstwu przyrody Pachamamie, czyli Matce Ziemi. Skałę pokrywają rzeźby roślin i zwierząt uważane za symbol panowania Inki nad naturą.
Uważa się również, że w niszach prawdopodobnie składano mumie przygotowane do rytuałów pogrzebowych. Uważa się także, że Qenko pełniło rolę obserwatorium astronomicznego.
Ale tak naprawdę, nikt nic pewnego nie wie na temat tej budowli, a powyższy tekst prezentuje oficjalne wytłumaczenie jego istnienia. Tambomachay leży ok. 8 km od Cusco i znajduje się tutaj ceremonialna, kamienna łaźnia, zwana popularnie El Bano del Inca.
Tambomachan było pięknie położone. Ze swoimi budowlami, fortecą, no i źródłami nadal bijącymi. Jest to budowla złożona z dwóch brył w kształcie tarasów wykonanych z wygładzonych ciosów kamiennych. Po nich nieustannie przepływa woda o właściwościach leczniczych.
W murach wykonane są ślepe wnęki o wysokości ponad 1,5 m. Mógł mieć znaczenie rytualne, gdyż Inkę czczono jako "pana wody". Źródlana woda spływa po wygładzonych kamieniach do nisz, a potem do niewielkiej sadzawki.
W pewnych porach dnia niewielkie ruiny Puca Pucara wydają się czerwone, stąd tez ich nazwa "czerwony fort". Leży 7-8 km od Cusco i zaledwie kilometr od Tambomachay. Puca Pucara wznosi się na małym skalistym wzgórzu.
Można zobaczyć szereg prostokątnych formacji otoczonych ścianami i platformami, pomieszczenia, źródła, łaźnie i akwedukty. Z powodu swego strategicznego usytuowania dominuje nad okolicą charakter twierdzy był wybitnie militarny. Świadczy o tym ułożenie kamieni użytych do jej budowy. Są inne niż te, których Inkowie stosowali do celów religijnych. Poza tym za militarnym przeznaczeniem przemawia nieodległe położenie (ok. kilometra) królewskich łaźni Tambomachay. Łatwo wywnioskować, że kiedy król zażywał w nich kąpieli, ktoś musiał go pilnować.
Byli to wojownicy czekający w twierdzy i komunikujący się z otoczeniem władcy za pomocą podobnych do luster tablic ze złota, w których odbijały się promienie słoneczne.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inka. Pokaż wszystkie posty
czwartek, 3 maja 2012
czwartek, 8 marca 2012
Chinchero
Przybywając do Chinchero (30 km na północ od Cusco) warto zajrzeć do jednego z domowych warsztatów tkackich.
Pracujące w nich kobiety do dnia dzisiejszego stosują technikę wypracowaną przez Inków. Pokazują turystom, w jaki sposób w tak prymitywnych warunkach powstaje piękna kolorowa tkanina.
Żmudna ręczna praca przy kołowrotku sprawia, że wymyta wełna alpaki zamienia się w nitkę. Wywary z różnych roślin służą do osiągnięcia rozmaitych kolorów tkanin.
Gotowana w nich wełna przybiera pożądany kolor.
Teraz trzeba ją jeszcze umieścić na szpulce, aby mogła być użyta przy prymitywnym krośnie, które jest drewnianą ramą przytrzymującą powstającą tkaninę.
Sprawne ręce tkaczki zamieniają pojedyncze nitki w kolorową tkaninę.
Uliczki Chinchero prowadzą na przykościelny targ. Kościół to główna atrakcja turystyczna tej peruwiańskiej miejscowości.
W środku nie wolno robić zdjęć, pewnie dlatego, że przydałoby się gruntowne odnowienie zabytkowej budowli z pięknym ołtarzem. Kolorowe malunki na suficie wskazują na dawną świetność świątyni.
Fasada kościoła przyozdobiona jest pięknymi malunkami. Apostołowie Piotr i Paweł spoglądają na siebie z przeciwległych ścian. Nad głównym wejściem podniszczony wizerunek Matki Bożej Królowej.
Przed kościołem rozciąga się ogromny plac targowy. Targ w Chinchero, który odbywa się dwa razy w tygodniu, to święto dla całej okolicy. Można tu kupić niemal wszystko: od biżuterii poprzez stroje i dywany do wszelkich artykułów spożywczych. Ludzie schodzą z gór i kupują, rozmawiają, przystają, żeby się posilić i posłuchać plotek.
W pozostałe dni targowisko kusi turystów miejscowymi pamiątkami, głównie tkaninami powstałymi zgodnie ze starymi inkaskimi metodami. W tkaninach przeważa kolor czerwony i żółty - ten ostatni ma przynosić szczęście.
Stare kobiety wykładają zioła na rozłożonym na ziemi kawałku chusty. Kupujący przebierają w stosie czarnych sandałów zrobionych przez okolicznych rzemieślników ze starych opon, szukając odpowiedniego rozmiaru. Sprzedawcy w tradycyjnych strojach rozkładają swoje dobra na ziemi. Kolorowe tkaniny i swetry, piękne czapki i lalki - cepelia i autentyki.
Kobiety z Chinchero noszą spódnice za kolana i haftowane płaskie kapelusze-berety. Mężczyźni mają na głowach długie, kolorowe chullo - czapki uszatki z kolorowymi pomponami. Turyści zwabieni kolorami ciągną do tego etnograficznego pejzażu jak zaczarowani. Podziwiają, dotykają, a zachęcani przez sprzedawców sięgają po portfele. To jest Peru, jakiego oczekują - są Indianie i czas jakby się cofnął.
Chinchero było letnią siedzibą wielkiego Inki. Konkwistadorzy zaś zaznaczali swoją dominację poprzez budowę kościołów i stawianie krzyży na miejscach świętych dla Inków.
Zapada zmrok, w dali widać zbliżającą się andyjską burzę...
Pracujące w nich kobiety do dnia dzisiejszego stosują technikę wypracowaną przez Inków. Pokazują turystom, w jaki sposób w tak prymitywnych warunkach powstaje piękna kolorowa tkanina.
Żmudna ręczna praca przy kołowrotku sprawia, że wymyta wełna alpaki zamienia się w nitkę. Wywary z różnych roślin służą do osiągnięcia rozmaitych kolorów tkanin.
Gotowana w nich wełna przybiera pożądany kolor.
Teraz trzeba ją jeszcze umieścić na szpulce, aby mogła być użyta przy prymitywnym krośnie, które jest drewnianą ramą przytrzymującą powstającą tkaninę.
Sprawne ręce tkaczki zamieniają pojedyncze nitki w kolorową tkaninę.
Uliczki Chinchero prowadzą na przykościelny targ. Kościół to główna atrakcja turystyczna tej peruwiańskiej miejscowości.
W środku nie wolno robić zdjęć, pewnie dlatego, że przydałoby się gruntowne odnowienie zabytkowej budowli z pięknym ołtarzem. Kolorowe malunki na suficie wskazują na dawną świetność świątyni.
Fasada kościoła przyozdobiona jest pięknymi malunkami. Apostołowie Piotr i Paweł spoglądają na siebie z przeciwległych ścian. Nad głównym wejściem podniszczony wizerunek Matki Bożej Królowej.
Przed kościołem rozciąga się ogromny plac targowy. Targ w Chinchero, który odbywa się dwa razy w tygodniu, to święto dla całej okolicy. Można tu kupić niemal wszystko: od biżuterii poprzez stroje i dywany do wszelkich artykułów spożywczych. Ludzie schodzą z gór i kupują, rozmawiają, przystają, żeby się posilić i posłuchać plotek.
W pozostałe dni targowisko kusi turystów miejscowymi pamiątkami, głównie tkaninami powstałymi zgodnie ze starymi inkaskimi metodami. W tkaninach przeważa kolor czerwony i żółty - ten ostatni ma przynosić szczęście.
Stare kobiety wykładają zioła na rozłożonym na ziemi kawałku chusty. Kupujący przebierają w stosie czarnych sandałów zrobionych przez okolicznych rzemieślników ze starych opon, szukając odpowiedniego rozmiaru. Sprzedawcy w tradycyjnych strojach rozkładają swoje dobra na ziemi. Kolorowe tkaniny i swetry, piękne czapki i lalki - cepelia i autentyki.
Kobiety z Chinchero noszą spódnice za kolana i haftowane płaskie kapelusze-berety. Mężczyźni mają na głowach długie, kolorowe chullo - czapki uszatki z kolorowymi pomponami. Turyści zwabieni kolorami ciągną do tego etnograficznego pejzażu jak zaczarowani. Podziwiają, dotykają, a zachęcani przez sprzedawców sięgają po portfele. To jest Peru, jakiego oczekują - są Indianie i czas jakby się cofnął.
Chinchero było letnią siedzibą wielkiego Inki. Konkwistadorzy zaś zaznaczali swoją dominację poprzez budowę kościołów i stawianie krzyży na miejscach świętych dla Inków.
Zapada zmrok, w dali widać zbliżającą się andyjską burzę...
Etykiety:
Artur Karbowy,
Chinchero,
inka,
inkowie,
Peru,
warsztat tkacki
Subskrybuj:
Posty (Atom)